ინტერვიუები
ევროპარლამენტში აფხაზეთის მხარდამჭერი ჯგუფი იქმნება
გიგლა ბარამიძე: აქტიურად მიმდინარეობს სახელმწიფო საზღვრის გადმოწევა
`როდესაც სახელმწიფო პოლიტიკა ქარაქუცულია, იქ ნუღარ გვიკვირს, რომ აფხაზეთის და ცხინვალის წარმომადგენლები თავისუფლად დადიან აქეთ-იქეთ
ბოლო დროს ოკუპირებული აფხაზეთისა და ცხინვალის ხელისუფლების წარმომადგენლები ხშირად მონაწილეობენ სხვადასხვა საერთაშორისო ღონისძიებებზე. მათი ლიდერები ევროპაში უკვე ოფიციალურ შეხვედრებსაც მართავენ.
აფხაზური მედიით გავრცელებული ინფორმაციით, ცნობილი ხდება, რომ უახლოეს მომავალში ევროპარლამენტში აფხაზეთის მხარდამჭერი სადეპუტატო ჯგუფი შეიქმნება, რომელიც აფხაზეთის კეთილი ნების ელჩების საერთაშორისო ჰუმანიტარული ინიციატივების ლობირებას შეუწყობს ხელს. საქართველოს ხელისუფლება კი ამ ყველაფერს მშვიდად ადევნებს თვალს და მხოლოდ ზოგადი განცხადებებით შემოიფარგლება.
შეუძლია თუ არა ხელისუფლებას სეპარატისტებისთვის ხელის შეშლა, როგორ მუშაობენ ასეთ დროს საგარეო საქმეთა სამინისტრო და საელჩოები, რა არის მოსახლეობის ბრალი? - ამ თემებზე ''ახალ თაობას'' სომხეთში საქართველოს ყოფილი ელჩი, ყოფილი პოლიტდევნილი გიგლა ბარამიძე ესაუბრება.
- თქვენ, როგორც ყოფილი დიპლომატი, როგორ აფასებთ აფხაზეთის და ცხინვალის მარიონეტული ხელისუფლების წარმომადგენლების ვოიაჟებს ევროპაში. მათი დროშები არაერთ საერთაშორისო ფორუმზე თუ გამოფენაზე გამოჩნდა. შეუძლია თუ არა საქართველოს ხელისუფლებას ამის წინააღმდეგ რამის გაკეთება?
- სანამ ამ გულსატკენ კითხვას გავცემდე პასუხს, მინდა იმათ ოჯახებს მივუსამძიმრო, რომლებიც გუშინ დაკრძალეს. ამ ადამიანებმა 24 წლის წინ საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას შესწირეს თავი და მთელი საქართველოა მათი ჭირისუფალი.
ზოგიერთ უწიგნურ პოლიტიკოსს, საზოგადო მოღვაწეს თუ მედიის ნაწილს მინდა ვურჩიო, რომ სანამ რამეს იტყვიან, დაფიქრდნენ. ჩვენს გმირებზე საუბრისას აცხადებენ, რომ ისინი ქართულ მიწას დაუბრუნდნენ. არსად არ დაბრუნებულან ბატონებო, ის მიწაც ქართულია, სადაც აქამდე განისვენებდნენ. აფხაზეთი ქართული მიწაა, ისევე, როგორც სამაჩაბლო.
ახლა რაც შეეხება ჩვენი ხელისუფლების საარაკო ქმედებებს საერთაშორისო ასპარეზზე. მათმა საქციელმა ერთი გასული საუკუნის 70-იან წლებში მომხდარი ამბავი გამახსენა. მაშინ ცეკას პირველი მდივანი, გენერალი ვასილ მჟავანაძე იყო. ფეხბურთი საქართველოში მაშინაც საოცრად პოპულარული იყო, მაგრამ რად გინდა, ჩვენი საამაყო თბილისის 'დინამო' თამაშს თამაშზე აგებს.
საზოგადოება და ინტელიგენცია აღშფოთებულია. მეტიც, ლამის ქარხნები გაიფიცნენ - მუშები ამბობდნენ, 'დინამო' რომ ვერ იგებს, მუშაობის ხალისი დავკარგეთო. მოკლედ, სერიოზული პრობლემა შეიქმნა. მჟავანაძემ ამ საკითხთან დაკავშირებით ცეკას ბიუროს სხდომა ჩაატარა. ბიუროს ინტელიგენციის წარმომადგენლებიც ესწრებოდნენ. იქ იყო აკადემიკოსი ირაკლი აბაშიძე.
გაცხოველებული საუბარი წარიმართა იმასთან დაკავშირებით, თუ რა უნდა ქნას, რომ ჩვენმა ''დინამომ'' მოსკოვის გუნდებს მოუგოს. დიდი ხნის კამათის შემდეგ, ერთ ვერსიაზე შეთანხმდნენ. თქვეს, მოდით, ფეხბურთელებს მეტი პატრიოტიზმისკენ მოვუწოდოთ და ხალხმაც უფრო ომახიანად იძახოს 'დინამო, დინამოო'.
ეს იდეა ყველამ მოიწონა და მოულოდნელად მჟავანაძემ ირაკლი აბაშიძეს სთხოვა თავისი აზრის გამოთქმა. გარდა იმისა, რომ დიდი პოეტი იყო, ირაკლი საოცრად ენაკვიმატი ადამიანი გახლდათ. მან ასეთი პასუხი გასცა: მე, ასაკოვან კაცს, შუაღამისას ჩემმა საყვარელმა მეუღლემ რომ გამაღვიძოს და შემახსენოს ერთი რამე და მეძახოს ირაკლი, ირაკლი, ირაკლი. გამომივა რამეო? ასეთი მკვდრები არიან 'დინამოში' და არანაირი შეძახილები მაგათ არ უშველისო.
როცა არაფერი არ შეგიძლია და მკვდარი ხარ, რაც არ უნდა შეგიძახონ, არაფერი არ გამოგივა. ჩვენი დღევანდელი ხელისუფლებაც ასე, რაც არ უნდა მივუთითოთ, ვერაფერს ვერ იზამენ.
- გინდათ თქვათ, რომ ჩვენი ხელისუფლება მარიონეტული რეჟიმების წინააღმდეგ ვერაფერს მოიმოქმედებს?
- შეიძლება ძალიანაც უნდათ რამის გაკეთება, მაგრამ არ შეუძლიათ. არ შეუძლიათ იმიტომ, რომ არაპროფესიონალები არიან. ამის გარდა, მათ დამოუკიდებლობა და სითამამე აკლიათ. ამას ემატება ისიც, რომ თავად ძალიან კარგად არიან მოწყობილი. მშვენიერ ხელფასებს და პრემია-დანამატებს იღებენ. არათუ ოპოზიცია, საზოგადოება არის იმდენად გაჩუმებული, რომ ხელისუფლებას ყველაფერი გასდის. წვიმა რომ არ წამოსულიყო, ხანძარსაც კი ვერ ჩააქრობდნენ.
ბიუჯეტის მუხლებში დიდი მონდომებით ვეძებე, იქნებ ახლა მაინც ჩადეს რამე თანხები, ხანძარს უფრო ეფექტურად რომ ვებრძოლოთ. მსგავსი ვერაფერი ვნახე. სამაგიეროდ, პროტოკოლის ხარჯები არ დაავიწყდათ. თანხებია გამოყოფილი ავტოპარკის განახლებაზეც. არადა ახალი ჯიპები სულ რაღაც 2 წლის წინ იყიდეს.
თქვენ მარიონეტული ხელისუფლების წარმომადგენლების ევროპაში ვიზიტი გიკვირთ. ამ დროს ჩვენი ხელისუფლების წარმომადგენელი ჩინეთში ვიზიტის დროს აფხაზურ დელეგაციასთან ერთად იღებდა ფოტოებს. სამწუხაროდ, ამაზე რეაქცია არც საზოგადოებას არ ჰქონია. ხელისუფლება რომ ასეთი უმოქმედოა, ეს ჩვენი მოსახლეობის ბრალიცაა.
რას ვითხოვთ იმ ხელისუფლებას, რომელმაც იმდენს ვერ მიაღწია, რომ გიგა ოთხოზორიას მკვლელს ქუჩაში თავისუფლად არ ევლო. ეს არის ხელისუფლება, რომელიც მცოცავ ანექსიაზე ხმას ვერ იღებს. ჩვენ გვყავს ხელისუფლება, რომელსაც აფხაზეთის გავლით რკინიგზის აღდგენაზე მკაფიო პოზიცია არა აქვს ჩამოყალიბებული.
ერთ მოსალოდნელ გაუგებრობაზე წინასწარ ვიტყვი _ 30 ოქტომბერს ბაქოში ბაქო-თბილისი-ახალქალაქი-ყარსის სარკინიგზო მაგისტრალის პრეზენტაცია გაიმართება. ამ რკინიგზით ისარგებლებენ როგორც მგზავრები, ასევე მოხდება ტვირთების გადატანა. ვიცი, ჩვენი ხელისუფლება ამ ამბავს დიდ რეკლამას გაუწევს, მაგრამ "ოცნება" ამ პროექტისთვის პოლიტიკურად მზად არ არის.
- რატომ არ არიან მზად? ფიქრობთ, რომ ეს პროექტი რამე გართულებას გამოიწვევს?
- სომხეთმა შესაძლოა მოითხოვოს, რომ ამ სარკინიგზო ხაზით გაიტანოს ტვირთები თურქეთში. ამაზე მათ ნებართვა აზერბაიჯანმა უნდა მისცეს. ბაქო აუცილებლად მისცემს მათ ამის უფლებას, ოღონდ ერთი პირობით _ სომხეთმა ყარაბაღიდან ჯარი უნდა გაიყვანოს. საინტერესოა, საქართველო რა პასუხს გასცემს ამაზე ერევანს. დარწმუნებული ვარ, ამაზე პასუხი არ ექნებათ.
დღევანდელი ხელისუფლება არაფრისთვის მომზადებული არ არის. არადა ხელისუფლების წარმომადგენლები ყველა თავიანთ გამოსვლაში ამბობენ, რომ დასავლეთში ძალიან ბევრი მეგობარი გვყავს. ამათ რომ უსმინო, იფიქრებ, მთელი ამერიკა და ევროკავშირი ჩვენსკენაა, ბოლოს აღმოჩნდა, რომ ევროსაბჭოს და ევროკავშირის ორი კინკილა დეპუტატი სააკაშვილს დასდევს მხოლოდ. საქართველოსთვის საჭირბოროტო საკითხებზე ისინი ხმას არ იღებენ.
ჩვენს სტრატეგიულ მდგომარეობას ვერც ერთი მიმართულებით ვერ ვიყენებთ და სულ მათხოვრები ვართ. არადა გეოგრაფიულად და პოლიტიკურად იმდენად მნიშვნელოვანი პოზიციები გვიკავია, რომ ყველასთან ურთიერთობაში სერიოზული კოზირები უნდა გვეკავოს ხელში.
საქართველოში წესად იქცა იმ ადამიანების წახალისება, რომლებიც ღირსებას და პრინციპებს არად დაგიდევენ, პროფესიონალიზმზე აღარ ვლაპარაკობ. აქ მთავარია იყო მლიქვნელი და შეძრომ-გამოძრომა იცოდე კარგად. მახსენდება ერთი საზოგადო მოღვაწის ცნობილი ფრაზა _ მიდიან ქაქუცები და მოდიან ქარაქუცები.
როდესაც ხელისუფლებაში ძირითადად ქარაქუცები არიან, სახელმწიფო პოლიტიკაც ქარაქუცულია და ნუღარ გვიკვირს, რომ აფხაზეთის და ცხინვალის წარმომადგენლები თავისუფლად დადიან აქეთ-იქეთ.
- თქვენ რამდენიმე წლის განმავლობაში იყავით სომხეთში საქართველოს ელჩი. აფხაზებს და ოსებს ერევანთან საკმაოდ მჭიდრო კავშირები ჰქონდათ, მაგრამ იმ დროს ასეთი ვიზიტები არ იყო.
- ოფიციალური დელეგაცია როგორ ჩამოვიდოდა? ან ვინ შეხვდებოდა მათ. რაღაც ფაქტები იყო, მაგრამ კონკრეტული ადამიანები ჩამოდიოდნენ. ამაზე სკანდალი გორდებოდა. ვმუშაობდით ყველა მიმართულებით ხმაურის ატეხით, პირადი კონტაქტებით. ესენი არ ინძრევიან, ისიც არ იციან, საერთოდ რა ხდება.
ჩვენს ხელისუფლებას იმ ქვეყნების ელჩების დაბარებაც არ შეუძლიათ, სადაც სეპარატისტული რეჟიმების წარმომადგენლებს მასპინძლობენ. აღარაფერს ვამბობ თურქეთის ელჩზე. დღეს აფხაზეთში ძალიან აქტიურობენ თურქი ბიზნესმენები. ფაქტიურად ისინი ყიდულობენ ყველაფერს, რისი ყიდვაც შეიძლება. მართალია ისინი კერძო პირები არიან, მაგრამ თურქეთს ხომ წარმოადგენენ? ამიტომაც უნდა დაიბარონ ელჩი და პასუხი მოსთხოვონ.
საპროტესტო ნოტის დაწერა ამათ არ შეუძლიათ და ქვეყნის გარეთ რა უნდა გააკეთონ, როცა ვერ ვიცავთ სახელმწიფო ენას. თბილისში ლამის ყველა ენაზე ნახავთ წარწერებს, ქართული ენის გარდა. ქართული წარწერა თუ სადმეა, ისიც, ერთი კაცის ტერმინი რომ ვიხმარო, მიჯირყნულია. არადა კონსტიტუციაში გვიწერია, რომ სახელმწიფო ენა არის ქართული. როცა სახელმწიფო ენას ვერ იცავ, საზღვარი როგორ უნდა დაიცვა, არ მესმის.
- არც არის საქართველოს საზღვარი სათანადოდ დაცული. დაცვას ვინ ჩივის, დადგენილიც კი არაა, სად გადის საქართველოს სახელმწიფო საზღვარი.
- საზღვარი როგორ უნდა დაიცვან, როცა დემილიტაცია-დემარკაციის საკითხები არ არის განხილული. საზღვრების ნაწილი საქართველოს ინტერესების საწინააღმდეგოდ არის გადმოწეული.
- რომელ მიმართულებაზეა საზღვრები გადმოწეული?
- სიტუაციის გამწვავება არ მინდა და ამიტომ კონკრეტულ მიმართულებებს არ დავასახელებ. სამწუხაროდ, ეს პროცესი გრძელდება. ამის შესახებ ხელისუფლებამაც ძალიან კარგად იცის, მაგრამ ამაზე ხმას არ იღებენ. ასეთი რამეები რომ ხდება, აფხაზები და ოსები იტალიაშიც ჩავლენ, შვეიცარიაშიც და მონტე კარლოშიც.
ცხინვალის ხელისუფლების წარმომადგენლებმა ღიად თქვეს, რომ სამხრეთ ოსეთი ჩრდილოეთ ოსეთს უნდა შეუერთდესო. ამაზე დიდი მუშაობაა დაწყებული. საქართველოს დიპლომატიის ნომერ პირველი საზრუნავი ეს არ უნდა იყოს? ამაზე უნდა იყოს ერთი ამბავი ატეხილი.
ესენი რას აკეთებენ, სააკაშვილის გაკეთებული ბათუმის ბულვარი კარგად შეირგეს და იქ ტანცაობა და სვეცკაობა აქვთ გამართული. სიმპოზიუმებს და კონფერენციებს რომ ატარებენ და უსაფრთხოების საკითხებზე საუბრობენ. რისი უსაფრთხოებაა ეს? უსაფრთხოება არის ის, რაზეც მოგახსენეთ. აქ კიდევ ჩამოვლენ სხვადასხვა ქვეყნების თავდაცვის მინისტრები, გაისეირნებენ ბულვარში და წავლენ. ზოგადი ტატყანის იქეთ, რაიმე ეროვნული საკითხი ოდესმე დადგა დღის წესრიგში?
კონსტიტუციაზეც მინდა ვთქვა რამდენიმე სიტყვა. ეს გახლავთ ერთი პარტიის დოკუმენტი, სადაც საზოგადოების აზრი საერთოდ არაა გათვალისწინებული. არადა რამდენი ირბინეს ვენეციის კომისიაში. ამათ შემხედვარეს დიდი თომას მანის გენიალური ნაწარმოები ''სიკვდილი ვენეციაში'' გამახსენდა. ამათ იმდენი ირბინეს ვენეციის კომისიაში, რომ ჩანასახშივე მოკლეს ჯერ არშობილი ქართული კონსტიტუცია.
ერთადერთი, რაშიც ხელისუფლების ძირითადი ბირთვი გამეცადინებულია, ეს არის გაყალბება. მათ გაყალბების ახალი ფორმულა მოიგონეს. წინა ხელისუფლება თუ ძალის გამოყენებით აყალბებდა, ამათ უსისხლო გაყალბებები დაიწყეს. ჩემი შეფასებით, ისინი ხავერდოვანი გაყალბების დიდოსტატები არიან. შიგადაშიგ ყურანზე დაფიცების მეთოდიც შემოიტანეს. რამდენიმე დღეში არჩევნებია და აგერ ნახავთ, თუ არა იქნება გაყალბება.
არასამთავრობო ორგანიზაციები აუცილებელია, მაგრამ მათ ჯანსაღი აზრი უნდა დაიცვან. ესენი კი, ანტისახელმწიფოებრივ მოძღვრებებს იცავენ. დაინტერესებულა ხელისუფლება, ამ არასამთავრობოებთან თანხები საიდან ან რისთვის მოდის.
დღეს მსოფლიოში მიდის დიდი გადანაწილება და ჩვენს ხელისუფლებას თუ შეუძლია ამისთვის იყოს მზად. ძალიან ბევრი პრობლემები გველოდება წინ და მასთან გამკლავება გაჭირდება. ''ქართული ოცნება'' ვერც რადიკალურ სექტას გაუმკლავდება.
- რადიკალურ სექტაში ვის გულისხმობთ?
- ყოფილი ხელისუფლების წარმომადგენლებს. აშკარაა რომ ისინი არეულობისკენ არიან მოწოდებული და დღევანდელი ხელისუფლება ამას ვერ ხვდება, რაც ცალკე უბედურებაა კიდევ.
- ზემოთ არასამთავრობოებზე ისაუბრეთ, რომლებიც ყველაფერს აპროტესტებენ, მაგრამ მათთვის საინტერესო არ არის დაკარგული ტერიტორიები. მათ არასდროს არ გაუპროტესტებიათ ის ამბავი, რომ მარიონეტული რეჟიმის წარმომადგენლები დასავლეთში ოფიციალურ შეხვედრებს მართავენ. მათთვის საინტერესო არც იმ ქართველების ბედია, რომლებიც დღეს ოკუპირებულ ტერიტორიებზე ცხოვრობენ. მათ ამგვარ დამოკიდებულებას რითი ხსნით?
- იმით, რომ ისინი ანტისახელმწიფოებრივად არიან მომართული. მათთვის ეროვნული და სახელმწიფოებრივი ინტერესები უცხოა. ან უჩა რას მიკეთებს, ნანუაშვილი? ის ისეთივე სახალხო დამცველია, როგორც მე ჩინეთის იმპერატორი. ნანუაშვილი მხოლოდ გარკვეული თემებს და გარკვეული წრეების ინტერესებს იცავს. ის არის კლასიკური მაგალითი იმისა, თუ როგორი არ უნდა იყოს უფლებადამცველი.
დღეს საქართველოში თუ ვინმეს არ აწყობს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა, ესენი არიან არასამთავრობოები. გამუდმებით რუსეთს აგინებენ და მერე ირკვევა, რომ მათ უსწავლიათ რუსეთში, მათ აქვთ იქ ბიზნესი და ბოლო მომენტამდე ამ ქვეყნის მოქალაქეებად რჩებოდნენ.
არასამთავრობოების ასეთი მოძალება იქ ხდება, სადაც ხელისუფლება უსუსურია. ჩვენთანაც ასეა. შექმნილ ვითარებაზე საზოგადოებამაც უნდა აიღოს პასუხისმგებლობა. ისინი ირჩევენ ხელისუფლებას და ისინი არ ითხოვენ მათგან პასუხს.


FaceBook Twitter Google